Słowo sesshin składa się z dwóch chińskich ideogramów, które mają wiele znaczeń. Pierwszy z nich to setsu (dosłownie «łączyć razem»), co oznacza «zjednoczenie», ale także «odbiór», «dotyk» i «kontynuację». Drugim ideogramem jest, shin (dosłownie «umysł») odnosi się do postrzegania umysłu w jego różnych aspektach, indywidualnych i uniwersalnych. Można zatem powiedzieć, że sesshin jest okazją do połączenia tych dwóch: uniwersalnego umysłu (zwanego wielkim umysłem, często wyjaśnianym metaforycznie poprzez analogię np. do Boga, Buddy, wszechświata itp.) z «zwykłym» umysłem praktykującego (małym umysłem, złożonym z myśli, odczuć, emocji i różnych osobistych uwarunkowań).

Podczas zazen, które jest podstawą sesshin, następuje proces zniesienia ich oddzielenia i zrozumienia nierealności wynikającego z tego pozornej dualności. Wraz z kontynuacją praktyki świadomość jednostki wzrasta, a jej działania dostosowują się do rytmu wszystkich rzeczy, co prowadzi do naturalnej harmonizacji z rzeczywistością taką, jaka jest. Ideogram setsu oznacza również «znać», «regulować» i «kontrolować» – i właśnie temu służy praktyka sesshin. Program zajęć podczas sesshin nie jest przypadkowa, a wszystkie przewidziane w niej czynności mają na celu «dostosowanie» umysłu praktykującego do istniejącej rzeczywistości, zarówno zewnętrznej, jak i jego własnej rzeczywistości umysłowej.